niedziela, 4 lutego 2018

04Kochani!
Chcemy, zainspirowani i zachęceni przez inne wspólnoty, podjąć się noworocznego postu i modlitwy w intencji dobrego przeżycia roku, skoncentrowania się na Duchu Świętym, rozeznania Jego planów i oczekiwań wobec naszej wspólnoty i otwarcia się na przyjęcie Jego darów.
Proponujemy aby post trwał tydzień, w dniach od 29 stycznia do 4 lutego.
Zachęcamy każdego, kto czuje chęć czy przynaglenie do włączenia się do postu, do odkrycia swoich obszarów postu, różnych wyrzeczeń i zadbanie o czas z Panem. Zabierzmy ze sobą JEGO SŁOWO i moc JEGO ŚWIĘTEGO DUCHA. Z Nim nie ma rzeczy niemożliwych i każda pustynia zamieni się w kwitnący ogród.

Dlaczego post?
(za http://metanoia.priv.pl/tag/post/)

W Piśmie Świętym znajdziemy wiele przykładów gdy mężowie Boży poszczą i modlą się szukając woli Boga. Ojcowie Kościoła traktowali post jako coś szczególnego. Dla przykładu zobaczcie co mówią święci i ojcowie pustyni:

święty Atanazy: „zauważ, co czyni post: leczy on choroby, wysusza nadmierne soki w organizmie, przepędza złe duchy, płoszy natarczywe myśli, nadaje duchowi większą przejrzystość, oczyszcza serce, leczy ciało i wiedzie w końcu człowieka przed tron Boży. Post jest ogromna silą i niesie ze sobą przeogromne skutki”

abba Jan Karzeł: „Kiedy król chce zdobyć nieprzyjacielskie miasto, przede wszystkim odcina mu się wodę i dostawy żywności, a wtedy nieprzyjaciele poddają mu się, bo giną z głodu. Tak jest iż namiętnościami ciała: jeżeli człowiek żyje w poście i głodzie, słabną nieprzyjaciele jego duszy.”
abba Izydor Kapłan: „Jeżeli pilnie postrzegacie postów, nie nadymajcie się z tego powodu; a gdybyście się mieli pysznić, to raczej jedzcie mięso. Bo pożyteczniej człowiekowi jeść mięso niż pysznić się i nadymać.”

abba Doroteusz: „Tak, jak pości nasz brzuch, tak musi pościć i język. Niech się powstrzyma od obmowy, od kłamstwa, od słów zbytecznych, od obelg, od gniewu, słowem od wszelkich grzechów popełnianych mową. Podobnie niechaj poszczą i oczy: nie oglądajmy rzeczy niepotrzebnych, niech też nasz wzrok nie grzeszy swawolą ani się nie wpatrujmy w nikogo. Podobnie także rękom i nogom zabronić należy wszelkich złych uczynków. W ten sposób, jak mówi św. Bazyli, pościmy dla podobania się Bogu, że odwracamy się od wszelkiego zła, które się dokonuje przez wszystkie, nasze zmysły. W ten sposób dojdziemy, jak już powiedzieliśmy do świętego dnia Zmartwychwstania odnowieni, czyści i godni udziału w świętych tajemnicach. Najpierw zaś wyjdziemy na spotkanie naszego Pana i przyjmiemy Go z palmami i gałązkami oliwnymi, siedzącego na osiołku i wjeżdżającego do świętego miasta.”

I na sam koniec cytatów zobaczcie co mówi Benedykt XVI:
„Wydaje się, że w obecnych czasach zmniejszyło się nieco znaczenie duchowe praktyki postu, a stała się ona raczej, w kulturze zdominowanej przez poszukiwanie dobrobytu materialnego, środkiem terapeutycznym, wspomagającym pielęgnację własnego ciała. Poszczenie służy dobrej kondycji fizycznej, ale dla ludzi wierzących stanowi w pierwszej kolejności terapię pomagającą leczyć to wszystko, co uniemożliwia wypełnianie woli Boga.”
„Skrupulatne przestrzeganie postu przyczynia się do nadania osobie, jej ciału i duszy, spójności, co pomaga jej unikać grzechu i wzrastać w zażyłości z Bogiem.”
„Odmawianie sobie pokarmu materialnego, który żywi ciało, umacnia wewnętrzną gotowość do słuchania Chrystusa i żywienia się Jego zbawczym słowem. Przez post i modlitwę pozwalamy, by On przychodził i by zaspokajał największy głód, jakiego doświadczamy w naszym wnętrzu: głód i pragnienie Boga.”

Jesteśmy przekonani, iż duchowa dyscyplina uwalnia namaszczenie, błogosławieństwo i łaskę Boga w życiu wierzących. Kiedy wyeliminujesz na pewien czas ze swojej diety pewien rodzaj pokarmu , twój duch uwalnia się od spraw tego świata, a staje się niezwykle wrażliwy na sprawy Boże.