Tak mówi Pan: «Zwabię oblubienicę i wyprowadzę ją na pustynię, i przemówię do jej serca.
I tam odpowie Mi jak w dniu, w którym wychodziła z ziemi egipskiej.
I stanie się w owym dniu – mówi Pan – że nazwie Mnie: Mąż mój, a już nie powie: Mój Baal.
I poślubię cię sobie na wieki, poślubię przez sprawiedliwość i prawo, przez miłość i miłosierdzie.
Poślubię cię sobie przez wierność, a poznasz Pana».
Księga Psalmów 145(144),2-3.4-5.6-7.8-9.
Każdego dnia będę błogosławił Ciebie
i na wieki wysławiał Twoje imię.
Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały,
a wielkość Jego niezgłębiona.
Pokolenie pokoleniu głosi Twoje dzieła
i zwiastuje Twe potężne czyny.
Głoszą wspaniałą chwałę Twego majestatu
i rozpowiadają Twoje cuda.
Mówią o potędze Twoich dzieł straszliwych
i głoszą Twoją wielkość.
Przekazują pamięć o Twej wielkiej dobroci
i cieszą się Twą sprawiedliwością.
Pan jest łagodny i miłosierny,
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich,
a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.
Ewangelia wg św. Mateusza 9,18-26.
Gdy Jezus mówił do uczniów, oto przyszedł do Niego pewien zwierzchnik synagogi i oddając Mu pokłon, prosił: «Panie, moja córka dopiero co skonała, lecz przyjdź i połóż na nią rękę, a żyć będzie».
Jezus wstał i wraz z uczniami poszedł za nim.
Wtem jakaś kobieta, która dwanaście lat cierpiała na krwotok, podeszła z tyłu i dotknęła się frędzli Jego płaszcza.
Mówiła bowiem sobie: «Żebym choć dotknęła Jego płaszcza, a będę zdrowa».
Jezus obrócił się i widząc ją, rzekł: «Ufaj, córko! Twoja wiara cię ocaliła». I od tej chwili kobieta była zdrowa.
Gdy Jezus przyszedł do domu zwierzchnika i zobaczył fletnistów oraz tłum zgiełkliwy,
rzekł: «Odsuńcie się, bo dziewczynka nie umarła, tylko śpi». A oni wyśmiewali Go.
Skoro jednak usunięto tłum, wszedł i ujął ją za rękę, a dziewczynka wstała.
Wieść o tym rozeszła się po całej tamtejszej okolicy.
Rekolekcje opierały się na indywidualnej skrutacji Pisma św. wg podanych fragmentów Biblii – czyli osobistym rozważaniu Bożego Słowa, odniesieniu Go do własnego życia i próby zrozumienia co Bóg chciał nam powiedzieć. Po każdej skrutacji następowała dyskusja w małych 8-10 osobowych grupach, w których dzieliliśmy się swoimi przeżyciami i myślami odnośnie podanych fragmentów. Był to piękny czas na indywidualne świadectwa, przemyślenia oraz ubogacanie się postawą innych.
Skrutacja w kolejne dni rekolekcyjne dotyczyła 3 podstawowych prawd, wokół których prowadzący ks. Jacek Pawlus orientował również kazania mszalne. Oto one:
Zostawić wszystko dla Jezusa Mt 19,28-30
Miłujcie Waszych nieprzyjaciół Mt 5,43-48
Przeto przypatrzcie się Bracia powołaniu waszemu 1 Kor 1,26-29
Oczywiście, jak zawsze na rekolekcjach odbyły się rozgrywki sportowe: tym razem były to potyczki rodzinne. Reprezentanci poszczególnych rodzin współzawodniczyli w torze przeszkód i zawodach siatkarskich. Emocje sięgały zenitu, a zwycięskie drużyny otrzymały pamiątkowe dyplomy.
Sobotni wieczór był także wyjątkowy. Wszyscy- starsi i młodsi- bawiliśmy się na hucznym Balu Wszystkich Świętych, na którym przebrani w kolorowe stroje kojarzące się z jakimś konkretnym świętym stworzyliśmy swoiste niebo na ziemi. Niektóre przebrania jednoznacznie podpowiadały jaki święty się za nimi kryje, ale często dopiero podpowiedź właściciela stroju naprowadzała nas na odpowiednie tory. Było dużo śmiechu, radosnych podrygów, a całość zamknęła litania do wszystkich świętych, trochę zmodyfikowana przez naszych świętych przebierańców. Trudno było nam w niedzielę wracać do domów, ale jechaliśmy naładowani Bożym Duchem i szczęśliwi, że mamy nasza wspólnotę i siebie nawzajem.
