Opublikowano: 26 stycznia 2020

Kochana Wspólnoto

Już po raz trzeci zachęceni i zainspirowani przez inne wspólnoty pragniemy zaprosić do rozpoczęcia wspólnotowego Postu Pierwocin.
Pragniemy w tym czasie oddać Bogu chwałę i to wszystko, co Jemu Pierwszemu się należy. Pragniemy szukać Go każdego dnia, jako Wspólnota razem przeżywać i rozważać Jego Słowo. Bóg pragnie, abyśmy nie żyli już „z ziemi do nieba”, ale „z nieba do ziemi”, zmienili kierunek, zakotwiczyli serce w rzeczywistości, która jest niewidzialna, ale wieczna, a nie widzialna, ale przemijająca, czasowa. Chcemy, by Bóg był pierwszy: w naszych finansach, planowaniu roku, rozkładzie codziennych obowiązków, by Bóg był pierwszy w tych wszystkich przestrzeniach i dziedzinach życia. We wszystkim.
7 dniowy Post Pierwocin jest naszą ofiarą serc. Chcemy oddać Bogu to, co pierwsze w tym roku, ofiarować Mu najważniejszą cząstkę, pokazać, że jesteśmy głodni Jego słowa.
Przez kolejny tydzień będziemy w jedności trwać w poście i modlitwie.
Zapraszamy Cię do dołączenia do tego duchowego czasu. Zapraszamy Cię byś całym sobą wszedł w to poszukiwanie, po to, byś już wkrótce mógł zbierać plon i dziękować Najwyższemu.
Chcemy rozpocząć post od 27.01.2020 i trwać w nim do 2.02.2020 w intencji naszej wspólnoty, jej członków i wszystkich dzieł, których się podejmujemy.
Każdego dnia będziemy przesyłać na WhatsApp propozycję fragmentu Słowa dnia do modlitwy-rozważania.

27.01
Z nim moja wierność i łaska,
a w moim imieniu jego moc wywyższona.
Jego władzę rozciągnę nad morzem,
a jego panowanie nad rzekami.
Księga Psalmów 89.25-26.

28.01
Odpowiedział im: Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?
I spoglądając na siedzących dokoła Niego, rzekł: Oto moja matka i moi bracia.
Bo kto pełni wolę Bożą, ten jest Mi bratem, siostrą i matką.

Ewangelia wg św. Marka 3,33-35.

29.01
Siewca sieje słowo.
A oto są ci posiani na drodze: u nich się sieje słowo, a skoro je usłyszą, zaraz przychodzi Szatan i porywa słowo w nich zasiane.
Podobnie zasiewem na gruncie skalistym są ci, którzy gdy usłyszą słowo, natychmiast przyjmują je z radością,
lecz nie mają w sobie korzenia i są niestali. Potem gdy nastanie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamują.
Są inni, którzy są zasiani między ciernie: to są ci, którzy słuchają wprawdzie słowa,
lecz troski tego świata, ułuda bogactwa i inne żądze wciskają się i zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne.
W końcu na ziemię żyzną zostali posiani ci, którzy słuchają słowa, przyjmują je i wydają owoc: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny.

Ewangelia wg św. Marka 4,14-20.

30.01
Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha.
I mówił im: Uważajcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą.
Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, pozbawią go i tego, co ma.

Ewangelia wg św. Marka 4,23-25.

31.01
Spraw, abym usłyszał radość i wesele,
niech się radują kości, które skruszyłeś.
Odwróć swe oblicze od moich grzechów
i zmaz wszystkie moje przewinienia.

Ps. 51 10 -11

1.02
Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste
i odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza
i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Ps.51 12-13

2.02
Tak mówi Pan Bóg:
Oto Ja wyślę anioła mego, aby przygotował drogę przede Mną, a potem nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie, i anioł Przymierza, którego pragniecie. Oto nadejdzie, mówi Pan zastępów.

Księga Malachiasza 3,1.